tag:blogger.com,1999:blog-60584892011-04-21T20:45:23.872-07:00faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comBlogger431100tag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1094458280972183002004-09-06T01:08:00.000-07:002004-09-06T01:11:20.973-07:00

دیروز نامه ای را که یکی دو هفته منتظرش بودم ، دریافت کردم. نامه ای ساده و صمیمی از زبان مادرکه حال و روز خودش و سایرین را شرح داده بود. نامه ای سرشار از سلام و محبت و جابجا "ملالی نیست جز دوری شما!" مادر سواد خواندن و نوشتن ندارد. معلوم است که نامه را کسی برایش قلمی کرده. ولی هرچه بود، من در لابلای سطرها مادرم را می دیدم که با لبهای بهم آمده ( از درد بی دندانی ) حرف می زد و گاه با گوشه ی

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1091824499623745132004-08-06T13:33:00.000-07:002004-08-06T13:34:59.623-07:00

اگر یادداشت یکی از دوستانم را در باره ی " سه قطره خون " از صادق هدایت لای کتابم پیدا نمی کردم، شاید این سطر ها را نمی نوشتم. ولی با خواندن دوباره ی یادداشت داغم تازه شد. رفتم سراغ سه قطره خون تا چند باره بخوانمش. از آخرین باری که این داستان کوتاه را خوانده بودم مدتی میگذشت و مطمئن نبودم که با حس و حال کنونی ام، بعد از خواندن داستان چه حالی خواهم داشت.

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1088112351893706522004-06-24T14:23:00.000-07:002004-06-26T14:05:35.836-07:00

همه چیز برای گفتن یک شعر آماده بود.از صبح حال و هوای خوشی داشتم و حیفم می آمد چند سطری ننویسم. سرکار هم که بودم، واژه ها و ترکیب زیبایی که از آنها می ساختم از خود بیخودم میکرد! ولی فرصت یادداشت نداشتم. غروب وقتی بخانه بر می گشتم، در حین رانندگی برای چندمین بار بندهای شعر را در ذهنم مرورکردم. کافی بود چایی تازه دمی، سیگاری و خلوتی فراهم بشود تا همه را آنطور که دلم می خواست، روی کاغذ بیاورم. چه

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1086208886741288202004-06-02T13:37:00.000-07:002004-06-02T13:41:26.740-07:00

سر شام بودم که " پوپک " زنگ زد و گفت که فردا برنامه ی رقص دارد و خواست که اگر توانستم فردا ساعت هفت سری به سالن round house در مرکز شهر بزنم. گفت که یکی- دو ماهی روی این رقص کار و تمرین کرده. " برنامه ی رقص " همیشه برایم " دیریم دارام " مجالس رقص ایرانی را تداعی می کرد و حقیقتش زیاد علاقمند نبودم. ولی همینجوری پذیرفتم. گفتم : باشه، مرسی که خبرم کردی، اگر توانستم حتما. و خداحافظی کردیم. با خودم

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1084999757901969472004-05-19T13:47:00.000-07:002004-05-19T13:56:46.883-07:00

وبلاگ پربار " عبدالقادر بلوچ " طنز نویس محبوب، فیلتر گذاری شد! " عبدالقادر بلوچ "یکی از پر خواننده ترین وبلاگهای ایرانی بود و در طی شش ماهی که از انتشار آن می گذشت، بیش از سی و سه هزار بار مراجعه کننده داشت و بیشتر مطالب آن در سایر نشریات انترنتی نیز نقل می شد. در مورد کیفیت وبلاگ " عبدالقادر " همین کافیست که هادی خرسندی طنز نویس بزرگ معاصرگفت : "وبلاگی پر و پیمان و خواندنی" عبدالقادر طی شش ماه

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1084303109440569242004-05-11T12:16:00.000-07:002004-05-11T12:18:29.440-07:00

دیشب داستان کوتاهی را که چند روز قبل نوشته بودم، برای یکی از آشنایان، که چند هفته قبل به خارج از کشور مهاجرت کرده، خواندم. وقتی داستان تمام شد، نفسی به راحتی کشیدم و نظرش را پرسیدم. دقایقی سکوت کرد و بعد گفت: خوبه... ولی... حس کردم توی رودرواسی گیر کرده. پرسیدم: ولی چی؟ گفت: میدونی، ما ایرانی هستیم. بهر حال فرهنگ ما با اینا جور درنمیاد. ما حساب و کتابایی داریم که این خارجیا نمی فهمن. گفتم:

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1083104475053425142004-04-27T15:21:00.000-07:002004-04-28T01:01:37.513-07:00

بالاخره دیوید شرش را از سرم کم کرد! دو هفته بود که جل و پلاسش را پهن کرده بود وسط هال و شب و روز مثل رادیویی که همیشه باز باشد، حرف می زد. می گفتم: دیوید یه ذره خفه خون بگیر بزار به کارام برسم! می گفت: غلط کردی، وقتی من همه کارو زندگیم بهم ریخته، تو می خوای همه چیزت وفق مراد باشه! می پرسیدم: پس کی می خوای برگردی سر خونه زندگیت؟ می گفت: فعلا که چنین قصدی ندارم! این چندمین بار بود که با زنش دعوا

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1081088835167464632004-04-04T07:27:00.000-07:002004-04-05T14:01:18.123-07:00

غروب سیزده بدر، تازه از سرکار برگشته بودم و حوصله ی هیچ کاری را نداشتم. حتی تنبلی ام می شد یکی دو نامه ی مربوط به برق و تلفن را که روی میز افتاده بود، باز کنم. تلویزیون روشن بود و همینطور برای خودش حرف می زد. گربه ام از صبح چیزی نخورده بود و مرتب به پر و پایم می پیچید و غذا می خواست. ولی من حال نداشتم حتی برای خودم غذا گرم کنم! پلکهایم بهم می آمدند. روی مبل دراز کشیده بودم و به مطلبی که قرار

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1080126475060963842004-03-24T03:07:00.000-08:002004-03-24T15:03:00.716-08:00

پای کوه پر است از زن و مرد و پیر و جوان که خود را برای صعود آماده میکنند. از صبح زود بیدار شده ام و کفش و کلاه کرده ام تا بموقع پای Grouse MT برسم. بند کفشهایم را سفت می کنم و راه می افتم. یک سالی می شود که کوه نرفته ام. همیشه چیزی بوده که مانع میشده. ولی این بار دل به دریا زده ام. ایران که بودم، هر از چند گاه صبحانه را در پناهگاه شیرپلا می خوردم و تنهایی راهی توچال میشدم. هر قدم که برمی

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1079523070367082732004-03-17T03:31:00.000-08:002004-03-17T11:20:56.233-08:00

اصلا باورم نمی شود که سال به این سرعت سپری شد! چه تصمیم ها که نگرفته بودم، و چه برنامه هایی که پیش رو نداشتم! ولی کاری نکردم و چیزی عوض نشد، جز اینکه یک سال دیگر به " انتها " نزدیکتر شدم. سالی دو بار باید این حالت روحی را تحمل کنم. آن اوایل که حساب و کتابم با سال شمسی بود، کریسمس و سال مسیحی را جدی نمی گرفتم. حالا سال مسیحی هم به آن اضافه شده و سالی دو بار

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1078554725778285162004-03-05T22:32:00.000-08:002004-03-07T00:33:51.046-08:00

کل ساختمان از اول صبح در محاصره است و پلیس رفت و آمد ساکنین را کنترل می کند. آپارتمان روبروی آپارتمان من زیر نظر است. حدس می زنم قضیه به مواد مخدر و اینجور چیزها مربوط باشد. بعد از دو هفته کار شبانه ، امروز را تعطیل کرده ام که کارهایم را سروسامانی بدهم. ولی رفت و آمد پلیس و سروصدای راهرو، باعث شده نتوانم

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1077926579994818302004-02-27T16:02:00.000-08:002004-03-02T09:26:26.873-08:00

من از نقاشی چیزی نمی دانستم. ( حالا هم چیزی نمی دانم ) . ولی کارهای رضا را می فهمیدم و دوست داشتم. گاه با چهار پنج خط کوتاه کج و معوج چیزهایی می آفرید که دوست داشتم ساعتها نگاهش کنم و ته و تویش را در بیاورم. گاه هم اگر پول چهار تا آبجو ته جیبش پیدا می شد و حال و حوصله ای داشت، با رنگها معجزه می کرد. دامنه ای که ناگهان زیر پایت خالی می شد و به پرتگاه سهمگینی منتهی می شد ! مزرعه ای که عوض سنبله

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1077426466224775632004-02-21T21:07:00.000-08:002004-02-21T22:08:29.903-08:00

بر خلاف همیشه ، صبح زود بیدار می شوم. باید foxy را برسانم به S.P.C.Aو از شرش خلاص بشوم! تصمیمم را گرفته ام و کاملا جدی هستم. حوصله ی سگ و گربه را ندارم. حوصله که نه ، وقتش را ندارم. Foxy هم به سرو صدای من بیدار می شود و کش و قوسی به بدنش می دهد و سر جایش می نشیند. هنوز خواب آلود است. می گویم: Foxy حاضر شو بریم بیرون. ( روی کلمه ی بیرون تاکید می کنم ) . بلند می شود و دم تکان می دهد. می پرسم : می

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1076550321606159382004-02-11T17:45:00.000-08:002004-02-11T22:26:18.110-08:00

ساعت دو بعداز نیمه شب ، وقتی ماشین را در پارکینگ شرکت پارک می کردم ، لئون را دیدم . یکی دو ماهی بود ازش بی خبر بودم . در محوطه ی نسبتا تاریک پارکینگ قدم می زد و سیگار می کشید . خسته بنظر می آمد. یعنی هر دو خسته بودیم . سلامی کردم و از کاروبارش پرسیدم . گفت : هی . . . بخور نمیر . می دانستم زندگی اش نمی چرخد ، از بچه هایش دور بود ، از کارش ناراضی بود ، می دانستم حتی وقتی می خندد ، از بی اعتباری

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1075804955266339152004-02-03T02:42:00.000-08:002004-02-03T12:50:06.043-08:00

دیروز باید وبلاگم را به اصطلاح up date میکردم . نرسیدم . خسته بودم . فکرم کار نمی کرد . دوازده ساعت کار کرده بودم ! دیگر از یک کارگر صفر ( بخوانید برده ) چه انتظاری دارید! ولی نمی توانستم آرام بگیرم . از همان اول تصمیم گرفته ام که تا یک سال ، همیشه و در هر شرایطی وبلاگم را بموقع up date کنم . امروز هم دیر رسیدم . ساعت دو ونیم بعد از نیمه شب ! می دانید که شبکار هستم . به قول یکی از دوستان "

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1075169421666898362004-01-26T18:10:00.000-08:002004-01-27T00:55:36.216-08:00

سوار که شد ، خواست بخاری را برایش روشن کنم. ظاهرش هیچ به زنهای ولگرد شباهت نداشت. کاپشن وشلوار جین تنش بود، با پلیورآبی روشن. سی ساله بنظر می رسید. موهای بلند طلایی اش را با لاقیدی روی شانه اش ریخته بود و در صورتش که خواب آلود بنظر می رسید، هیچ آرایشی بچشم نمی خورد. در حالی که راه می افتادم، مقصدش را پرسیدم. بی آنکه حرفی بزند ، با دست به روبرو اشاره کرد. حسابی سردش بود. مرتب دستهایش را

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1074514605715548922004-01-19T04:16:00.000-08:002004-01-19T11:14:26.076-08:00

تا چند روز نه عمو ، و نه سایر آشنایان هیچ اطلاعی از پدر نداشتند . دلواپسی داشت همه را از پا در می آورد . مادر حسابی کلافه بود و به کوچکترین بهانه ای صدایش در می آمد و اشکش راه می افتاد . و روزی که خبر آوردند ، پدر در حادثه ی رانندگی به ته دره سقوط کرده ، ماتم و عزای واقعی در خانه ی ما شروع شد . در چشم بهم زدنی زندگی ما عوض شده بود و همه بلاتکلیف بودیم . پروانه هر روز صبح بخانه ی ما می آمد و

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1074354502704153742004-01-17T07:48:00.000-08:002004-01-17T07:50:18.030-08:00

لابد شما هم بعضی وقتها تنها شده اید . نه برای یک ساعت یا حتی یک روز ، منظورم قدری طولانی تر. مثلا یک ماه یا یک سال یا . . . اینجور تنهایی ها فکر آدم را فعال می کند . مخصوصا اگر هم صحبتی نداشته باشی . افکار همه با هم هجوم می آورند. خوب و بد با هم. دست تو هم نیست که جدایشان کنی. انگار کسی غیر از تو جدایشان می کند و می گوید : به اینها فکر کن ! وقتی از آنها خسته شدی ، فکر دیگری پیش رویت می گذارد و

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1073991543355921352004-01-13T02:59:00.000-08:002004-01-13T03:28:21.910-08:00

به یاد بچه های بی سرپرست " بم " . به یاد بچه های خیابانی تهران . ( باید این خاطره را در جایی می گفتم ! ) دخترک تازه کلک زدن را هم یاد گرفته بود ! وقتی می دید نگاهش می کنند، پایش را کج میکرد ولنگ میزد وبقدری در کارش استاد بود که گویی مادرزاد از همان لحظه ی تولد شل

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1073571630673655142004-01-08T06:20:00.000-08:002004-01-08T07:52:55.376-08:00

تازه از سر کار برگشته ام . خسته و کوفته کفشهایم را می کنم و به آشپزخانه می روم که چیزی برای خوردن پیدا کنم . حوصله ی آشپزی ندارم . ته و توی یخچال را می گردم که از ته مانده ی غذای دیشب یا پریشب یا هر شب دیگر چیزی برای خوردن پیدا کنم . چیزبدرد بخوری گیرم نمی آید . هوس چایی می کنم . کتری را پر آب می کنم و می گذارم روی گاز . سیگاری روشن می کنم و می خواهم گوشه ی پنجره را باز کنم ، که تلفن زنگ می

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1072826802614800822003-12-30T15:26:00.000-08:002003-12-30T15:47:34.560-08:00

دیگراعداد و ارقام مغزم را پر کرده اند . پانزده هزار ، بیست و پنج هزار ، چهار هزار . . . همینطور اعداد جلو چشمم می دوند ، بی آنکه چندان فرقی با هم داشته باشند . برای من که با مرگ هر بی سرپناهی شب و روزم گم می شود، حالا چه فرقی می کند مثلا بدانم انسان شماره بیست و چهار هزارم چگونه در زیر آوار جان داد ! یاد دوستی می افتم که میگفت از کرمان است . یکی دو سالی می شود که ازش بی خبرم . می خواهم بهش زنگ

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1072242856331631852003-12-23T21:14:00.000-08:002004-01-02T02:16:17.380-08:00

چند روزیست که نوار موسیقی ای بدستم رسیده و دیوانه ام کرده ! هر بار که گوش می کنم ، چشمهایم را می بندم و با زیر و بم آهنگ پیش می روم . به جایی می روم که نمی دانم کجاست ! صدا گویی نه از جایی در گوشه ی اتاق ، که از وجود من بر می خیزد و آهسته آهسته فضا را تسخیر می کند . همان آغاز نوار ، سازی شبیه ویلون ضربه ی اول را می زند و چنان روحت را بکار می گیرد که نمی توانی از جایت تکان بخوری ! اولش آهسته

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1071756142112839432003-12-18T06:02:00.000-08:002003-12-18T06:02:36.700-08:00

صدام دستگیر شد. یعنی باید هم دستگیر می شد! چون ابوناصر که نمی تونست یک عمر برای زن و بچه اش فیلم بازی کنه ! بالاخره می فهمیدند که در انباری خبرهایی هست و گند کار درمی آمد. تازه اگر دستگیر هم نمی شد، از کجا معلوم که همین امروز و فردا هزار درد بی درمان به سراغش نمی آمد ! خب انسان است دیگر. آن هم توی اون گودال تنگ و تاریک ! هشت ماه هم که کم نیست. توی بدبختی که گیر کنی ، هر دقیقه اش می شود هشتاد

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1071463537098500502003-12-14T20:45:00.000-08:002003-12-14T20:45:50.366-08:00

دو زن جوان کنار پیاده رو ایستاده اند و دست تکان می دهند . سوارشان می کنم . یکی می گوید: white rock please. همانطور که به راست می پیچم ، بر می گردم نگاهشان می کنم . سرو وضع مرتبی دارند. هر دو پیراهن نازک کوتاهی پوشیده اند و شکم هایشان پیداست . گاز میدهم و راه می افتم و در همان حال وسایلم را از روی صندلی بغلی ام جمع می کنم تا در داشپورت بریزم. چشمم به بلیط لاتاری می افتد که یکساعت پیش خریده

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1071269007768759952003-12-12T14:43:00.000-08:002003-12-12T14:43:40.280-08:00

کانال CNN تلویزیون دارد با یکی از دانشمندان فیزیک مصاحبه می کند. دانشمند دارداز فیزیک کوانتوم می گوید و من چیزی نمی فهمم. ذهنم می رود جاهای دیگر ، به کوچه های خاکی میاندوآب . . . تیله بازی . . . دعوا بر سربردن یا با ختن ده شاهی . افشار همیشه بازنده است . انگشتانش را همیشه طوری می گیرد که تیله اش به نشانه نمی خورد. و من چه خوشحالم که همیشه ده شاهی اش را می برم واز بقالی خرما می خرم . . .

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1071208109844916342003-12-11T21:48:00.000-08:002003-12-11T21:48:42.293-08:00

امروز دوستی به دیدنم آمد . دوستی بسیار عزیز . کسی که روزی همه را از تاریک پنهان هم دیده بود ! ساعتی با هم بودیم و او زیبا سخن می گفت . وقتی میرفت ، برایم حکایتی تعریف کرد از " منطق الطیر " . او حکایت را بروایت خود تعریف می کرد . و من از زبان او باز می گویم حکایت خود را ! . گفت : پرندگان در راه سفری دور و دراز به قصری رسیدند . عظمت کاخ و روشنایی اطراف آن همه را حیرت زده کرد . می خواستند

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1071015877119566102003-12-09T16:24:00.000-08:002003-12-09T16:24:49.130-08:00

می ترسم این وزیر آخرش کار دستم بده . داره جدی جدی خودش را برای کودتا آماده میکند! هر مسافری که می برد ، بر می گردد و میگوید : " کلی برا مسافرم صحبت کردم. دارم افکار عمومی کانادا را هم آماده می کنم ! " میگویم وزیر جان حالا کوتاه بیا ...کودتا که به این آسانی ها نیست. میگوید : هر شب به هزار جا e-mail می زنم و تا حالا کلی روش کار کردم! اوایل کار که با وزیر آشنا شدم ، اسمش را گفت و توضیح داد که ده

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070907799471870712003-12-08T10:23:00.000-08:002003-12-08T10:23:31.263-08:00

با یکی از دوستان ( که خواست نامی ازش نبرم ) هر وقت تنها می شویم " داستان بازی" یا " شعر بازی " می کنیم ! مثل بچگی هایمان که ا لک دولک بازی میکردیم . ( البته گاهی سر دو تا آبجو شطرنج هم می زنیم ! ) دیشب از آن شبها بود و شعر بازی مان گرفته بود. برایش بیست کلمه روی کاغذ نوشتم و قرار شد عرض پنج دقیقه از آن کلمه ها شعری سرهم کند . او

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070878164717504072003-12-08T02:09:00.000-08:002003-12-08T02:09:36.516-08:00

چند جمله از سخنان آیت الله خلخالی در مصاحبه با فضلی نژاد به نقل از" گویا نیوز" آیت اله خلخالی: ....تاریخ باید نماد دلاوری های انقلابیون باشد. حالا خطا ها را که نباید بزرگ کرد ، مثلا اینکه پاسداران یک برادر دوقلو را به جای دیگری آورده اند و من اعدامش کرده ام. اینکه نکته ی مهمی نیست یا مثلا یک گروه بودند که آخر سال پنجاه و نه فکر میکنم دستگیر کردند که اساسا اسلامی بودند، اما خب به من گفتند که

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070638010799802692003-12-05T07:26:00.000-08:002003-12-05T07:27:01.670-08:00

زندگی " برزو" را در سه پرده ی کوتاه برایتان بازگو می کنم . حالا شما می خواهید این را داستانش حساب کنید یا خاطره یا ... .. با شماست . پرده ی اول : حسابی از دست برزو عصبانی بودم. کشتی گرفته بودیم ، زمینم زده بود . رفته بودیم از باغ انگور کنار " جغاتو " انگور بدزدیم ، بیشتر از من انگور چیده بود. وقتی هم باغبان دنبالمان کرده بود، من همه ی انگورهایی را که چیده بودم ،انداخته بودم و فرار

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070477414303625762003-12-03T10:50:00.000-08:002003-12-03T10:50:24.380-08:00

بمناسبت سالروز قتلهای زنجیره ای ( مختاری و پوینده و.... ) با یاد روشن عشق در شب د لتنگی و سر ریز عاطفه در قلمرو داس می دانستم بادی که می آمد تمام رازهای بیداری را خواهد ربود و تکرار " تحمل " در حریم هیاهو راه بجایی نخواهد برد می دانستم تلا لوعشق در حریم خیزران چه معنی می دهد ! راز سر بسته ای در تصویر آیینه نیست بد رود آخرین و حد یث ریسمان و حنجره آشنای سالهای ماست آه که پایانی

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070319338709273282003-12-01T14:55:00.000-08:002003-12-01T14:55:48.233-08:00

خودتان میدانید که من آدم ناواردی هستم. خیلی چیزها که باید باد می گرفتم ، یاد نگرفته ام. ولی اخیرا روی یک کلمه ی انگلیسی تمرکز کرده ام که جای خیلی از چیزهای ندانسته ام را پر کرده است. و احساسی پیدا کرده ام که گویی آدم واردی هستم ! این احساسم را مدیون کامپیوتر هستم. چون کلمه و نیز کاربردش را از کامپیوتر یاد گرفته ام. کلمه ی " refresh " را می گویم. آه این کلمه چقدر زیباست و چقدر کاربرد دارد !

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070116800295462342003-11-29T06:40:00.000-08:002003-11-29T06:40:09.436-08:00

عده ای دنبا لت کرده اند و تو با آخرین توان میدوی و هر لحظه به کوچه ای می پیچی . کوچه هایی که برایت غریبه اند . به نفس تنگی می افتی . قلبت بشدت می زند و می خواهد بترکد. صحبت مرگ و زندگی ست. فرصت نداری حتی پشت سرت را نگاه کنی. می افتی. بعد با سرو صورت زخمی بلند میشوی و باز میدوی . کاملا از نفس افتاده ای ولی آنها قبراق و سرحال با سرو صدا تعقیبت می کنند. ناگهان به سر کوچه ی خودتان می رسی . نمی

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070106293092962532003-11-29T03:44:00.000-08:002003-11-29T03:45:02.133-08:00

آغوش گرم هم مرهمی ست شاید بر اینهمه خستگی اما جاودانگی به دروغ بزرگ شبیه است -شاید هم بوی ماندگی می دهد مثل تکرار کهنگی مرا با لحظه هایت ببر با چیزی شبیه صاعقه خیرگی !

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1070105331223362342003-11-29T03:28:00.000-08:002003-11-29T03:29:00.470-08:00

شب در همین حوالی عاطفه می چرخید زبان اما به گرد خیال نمی رسید پلک بر هم می آمد و واژه ها در انتظار تنها یک ردیف پرسه می زدند شعر نمی آمد !

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069963006165537472003-11-27T11:56:00.000-08:002003-11-27T11:56:54.560-08:00

من معمولا آخرهای شب هوس نوشتن میکنم. شاید میخواهم به این وسیله در حقیقت روز خودم را ارزیابی کنم . امشب ذهنم خالی بود. حس میکردم هر چه بنویسم خالی از اندیشه است. یعنی نه که خالی از اندیشه باشد ، بهتر است بگویم کامل نبود . امشب نقاشی دیدم که صحبت و افکارش تکانم داد. امشب زنی دیدم که هزار آرزو بر می انگیخت. و مسافر جوانی که تعجب میکرد که چطور ممکن است یک راننده ی تاکسی فلسفه بداند. ولی هیچیکدام در

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069792349135407332003-11-25T12:32:00.000-08:002003-11-25T12:40:39.626-08:00

امروز ناامید بودم بودم ، ولی نا امید بودم چی شد که به اینجا رسیدم ! کجا گم شده بودم ! کجا ناگهان پیدایم شد ! با اینکه خسته بودم راه خیابان حادثه همه را باید می رفتم . به هر حال باید بگویم ( نمیدانم اصلا میشنوی یا نه ) کاش نه می خندیدم نه گریه می کردم حالا انتظار را

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069690854150551082003-11-24T08:20:00.000-08:002003-11-24T08:21:02.200-08:00

هی سفر می کنم و می گذرم شهر به شهر راه به راه آرزو به آرزو پس کی بمقصد می رسم من که دیریست از خود نیز گذشته ام !

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069460654620496792003-11-21T16:24:00.000-08:002003-11-21T16:24:21.990-08:00

می گفتی : بر آستان این بوسه بخواب و کلبه به بار عاطفه روشن کن آتشی ، شمعی ، چیزی بیفروز. می گفتم : کار از حدیث بوسه گذشته ست جایی ، کناری که بار اندوه وانهم شب از نیمه ی عمر گذشته ست اکنون که هیچ تصویری در غبار آیینه پیدا نیست به فاصله به تو به کلبه می اندیشم به شمع نیفروخته... کاش میشد از تنهایی عکسی گرفت !

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069458639653383112003-11-21T15:50:00.000-08:002003-11-21T15:50:47.360-08:00

و شب چه ترسناک اگر نه دف ،نه ساز ، نه زنگ تلفنی حتی بیدارت کند از این همه خستگی. آه تولدی دو باره می خواهم تا در میدانی برقصم به وسعت کهکشان رها شوم بگریزم از نیم نیم ها و کامل شوم تولدی دو باره. . .

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069457646035398872003-11-21T15:34:00.000-08:002003-11-21T15:34:13.170-08:00

. . نه بیمناک کنونم نه مشتاق روز فتح که در شتاب ثانیه ها به پایداری عهد اعتباری نیست و درگردش عظیم هر لحظه پرتاب را انتظار میکشم.

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069457002169950152003-11-21T15:23:00.000-08:002003-11-21T15:23:29.460-08:00

همیشه چیزی هست که آدم را زیر بگیرد قطار هم که نباشد ابرهای دلگیر بی کسی هستند راستی چه کسی میداند تنهایی چه وسعتی دارد من که همیشه از محله ی بی اعتنایی با ترس گذشته ام. قطار در این محله هیچ سوت اخطار نمی زند !

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6058489.post-1069455901996968822003-11-21T15:05:00.000-08:002003-11-21T15:05:09.536-08:00

بالاخره بعداز چند هفته دو دلی نوشتن روی وبلاگم را آغاز کردم. تنبلی که نه ،ولی چیزی شبیه تردید در ادامه کاری و داشتن توان لازم در روبرویی با نظرات مخالف و موافق باعث میشد که هی کار را از امروز به فردا واگذار بکنم . ولی وسوسه ی نوشتن، آن هم در وبلاگ ، که هیچ حد و مرزی نمی شناسد کار خودش را کرد و دل به دریا زدم. هنوز از صفحه آرایی چیزی نمی دانم و بیشتر به یاری دوستان دل بسته ام.سعی خواهم کرد هر

faramarzhttp://www.blogger.com/profile/11951485220608015428noreply@blogger.com